Şiir – Kinaye 9

Canımız sıkılıyor, biraz stres atalım
Hastaneler dolaşıp, doktor bulup çatalım
Çek ap, mek ap yaptırıp, istiyorsak yatalım
Yatak, yer yok diyenin alnını karışlarız
Acımayız, bilinsin, inanılsın haşlarız

Hasta haklarımız var, bizi koruyan haklar
Deler, yıkar, geçeriz, bize sökmez yasaklar
“Bas git” oldu, değişti direnişçi ayaklar
İnatlaşman, pes edin sağlık çalışanları
Üç beş yılda kat ettik çok yıllık zamanları

Tokadı patlatınca doktorun ensesine
Radyo, TV’de çıkar, haber olur basına
Döneriz Yörüklerin o Ali Efe’sine
Reklam olur beleşten, para pul harcamadan
Gölgemizden korkarken, oluruz bir kahraman

Yukarı makamlara açarız telefonu
Kılıfını hazırlar, yuttururuz yalanı
Şahit, ispat gırladır, hazırlarız planı
Gönülde aslan yatar, bir yerlere geliriz
Belki de sendikacı, müdür, şef de oluruz

Akıllıyız, kurnazız, hakir görmeyin bayım
Hakiki efendiyiz, alaylıyız, kurmayız
Randevu, numaraya, sıralarda durmayız
Savulun, laf etmeyin, huyumuzdur, zorlarız
Hır çıksın, meşhur olam diye hemen parlarız

Doktorları horlayıp, laf atıp, sindiriniz
Neresi denk gelirse, yumruğu indiriniz
Klinik vaka yapıp, acile gönderiniz
Yıllar yılı uğraşıp, neden uzman olmuşlar?
Azimkâr azmanların insafına kalmışlar?

Biz doktor olamadık, içimizde ukdedir
Çocuklar da olamaz, bize çekmiş kimsedir
Zahmetsiz işler var ki, köşe dönmek ensedir
Halen bilmeyenler var, “doktor olacağım” der
Hele olsun da görsün, çile çeker, darbe yer

Askere saldırırsak, dipçik, silah, topu var
Polise saldırırsak, tabancası, copu var
Doktorları koruyan ne soyu, ne sopu var
Onlarla dalaşmayı rahatça sürdürürüz
Bembeyaz insanlara kara leke süreriz

Taksici, şoförün var sopa, bıçak, palası
Avukata dokunsak, zor mahkeme belası
Pazarcının, esnafın çıkar gizli zulası
Onların karşısında susulur, gidi gibi
Kıvrılarak pusulur, süt dökmüş kedi gibi

Doktor hakları olsa, zorlanırdık bayağı
Yutturamaz olurduk, çevirilen kıyağı
Çekinirdik yapmaya, hakareti, dayağı
Münakaşa edemez, alttan alır, sinerdik
Nasıl bir bayan doktor, üç hemşire döverdik

Yan baksak bizi döver, başka kurum uşağı
Yükselttiğimiz çıta, hemen iner aşağı
Her yeri aydınlatır, tababetin ışığı
Doktorlar büyük insan, bizi kâl’e mi alır?
Ellerine düşersek, bakar yardımcı olur.
Etem Şencan
(VAY VAY, Şiirler, Etem Şencan, 2013)

Yorum bırakın